Agata Śliwińska

Jestem Agata. Przez lata projektowałam opakowania dla wielkich marek, a po godzinach kleiłam swoje życie z gliny, farby i historii.

W końcu te „po godzinach” okazały się ważniejsze niż wszystko inne,  więc zamknęłam za sobą drzwi korporacji i otworzyłam drzwi pracowni.

​

Maluję ludzi, którzy czują „za dużo”, i lepię naczynia dla tych, którzy potrzebują w dłoniach czegoś prawdziwego, ciężkiego, z historią. Interesuje mnie to, co pęka: szkliwo z kraklami, nieidealne relacje, schematy z terapii, które nagle zaczynają mieć twarz i kolor.

 

Sztuka jest dla mnie sposobem, żeby z chaosu zrobić coś, co da się trzymać w rękach - kubek, obraz, kafel, opowieść.

​

Mieszkam między lasem a miastem, z mężem i psem o duszy kluchy. Marzę o tym, żeby nasze przyszłe dzieci dorastały w domu pełnym ceramiki, rysunków i rozmów przy stole.

 

Tym, co robię, chcę dawać ludziom mikroprzystań: moment oddechu, uśmiechu, wzruszenia. Jeśli tu jesteś, to znaczy, że jakaś część tej historii już do ciebie zapukała. Rozgość się.